20 Aralık 2015 Pazar

Şu sıralar...

Herkese güzel Pazarlar!

Blogda yazmayı çokça özlediğim zamanlardayım. Tam olarak 1 yıl geçmiş bu blog işine girişip sayfamı açmamın üzerinden. Düşününce ne çok şey değişti 1 yılda. Her şeyi düzenli yazamadım burada, o yüzden hayal ettiğim gibi kayıt altında olamadı anılarım ama yine de az çok bahsettim ve neler yaptığımı paylaştım sizlerle. Yeni yılda ilk işim bilgisayar almak olacak çünkü bu bilgisayarsızlık mevzuu çok uzadı. Bir de şu taşınma yüzünden ihtiyaçlarım hiç bitmedi ve sıra büyük çaplı ihtiyaçlara hiç gelemedi. Ama artık yeter! Ben özledim buraları.
Son zamanlarda Mutlu Keçiciğim ile bir takım yenilikler peşindeyiz. İş hayatının sıkıcı monotonluğuna kapılıp giden ve hobilerinden vazgeçen insanlardan olmak istemediğimiz konusunda onunla hem fikiriz. Bu yüzden de ne zaman bir araya gelsek, bu gidişata bir dur dememiz gerektiği ile ilgili uzun sohbetlere dalıyoruz.
Dün yine hep beraber keyifli bir akşam yemeğinde bu konudan dert yandık. Dedik ki bişeyler yapalım "bilmem ne" atölyelerine katılalım! Hani o kadar bilemiyoruz ne yapsak. Sonra biraz araştırdık, duyduğumuz atölye fikirlerini ve fiyatlarını konuştuk. Ve dedik ki, kendi atölyemizi kendimiz yapsak daha keyifli olmaz mı? Keçiciğim hemen not defterini çıkardı ve aklımıza gelen fikirleri not etti. Böylece unutmamız imkansızlaştı ve gerçekleştirmenin ilk adımını atmış olduk. Sonra en yakın zamanda bunun için alışverişe çıkmalıyız dedik ve bir tarih belirledik. İlk atölye konumuz ise yastık dikmek. Bunun için güzel desenli kumaşlar alıp, çizip, kesip kendi yastığımızı kendimiz yapmaya karar verdik. Önce bir tema belirleyeceğiz. Mesela, gökyüzü şekilleri gibi. Sonra büyüklü küçüklü yumuşak yatıklar için kolları sıvayacağız. Çok zor olmaz ama çok çok çok keyifli olur dedik.  Hatta belki atölye gününden videolar hazırlarız ve burada paylaşırız da. Biz çok heyecanlandık bu fikre. Siz ne düşünüyorsunuz?
Yeni yıla çok az kaldı. Her yerin ışıl ışıl ve noel temalı olması en sevdiğim şey! Noel bizim kültürümüzde yokmuş, kimin umrunda? Ben yılın en çok bu zamanlarını seviyorum. Hep o geyiklerin tatlılığı :) Yine de şu zamana kadar hiç yeni yıl ağacı alıp süslemedim. Bu yıl çok yaklaşmıştım ama sonra yine vazgeçtim. Vazgeçme sebebim tek başıma olacak olmamdı. Seneye dedim, seneye daha güzel bir plan yapıp en güzel ağacı alırım odama. Sonra şu yılbaşı bileti. Onu da almıcam çıkmaz ki dedim. Almadım, almadım derken dün 3 saniyelik bi karar ile market alışverişimin yanına bir de bilet eklemeye karar verdim. Sonra bir öğrendim ki Mutlu Keçi ve sevgilisi de bize yeni yıl bileti almış. 4 kişilik bir biletimiz var şimdi ve herkes heyecanlı.
Siz neler yapıyorsunuz yeni yıl arifesinde? Yorumlarınızı özledim. Ben yazmıyorum diye siz de yazmıyorsunuz hiç olmuyor böyle :)
Pazar demek, kitap demek bol bol çeşit çeşit çay içmek demek. O zaman bana müsade!


kaynak

Sevgiler,
İlham Kedisi
Share:

0 yorum:

Yorum Gönder

Blogger tarafından desteklenmektedir.

Hakkımda

Fotoğrafım

Siz şimdilik beni blog yazan bir İlham Kedisi olarak tanıyın.

İlham'ın İzleyenleri

Bu Blogda Ara

Yazılardan haberim olsun dersen buraya mail adresini bırakabilirsin.

Severek okuduklarımdan

Instagram

E-Mail

ilhamkedisi@gmail.com